Strona główna Zdrowie Rumień guzowaty – czym jest i jak go rozpoznać?

Rumień guzowaty – czym jest i jak go rozpoznać?

1072
0
PODZIEL SIĘ

Niektóre choroby, zakażenia bakteryjne, wirusowe i pasożytnicze oraz stany fizjologiczne, takie jak ciąża czy przedłużający się stres mogą stać się przyczyną rozwoju innych chorób, m.in. rumienia guzowatego. Jest to stan zapalny skóry i tkanki podskórnej, który częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Zmiany lokalizują się na kończynach dolnych, rzadziej w obrębie kończyn górnych i tułowia.

Przyczyny i objawy rumienia guzowatego

Rumień guzowaty jest chorobą zapalną skóry i tkanki podskórnej będącą reakcją immunologiczną organizmu na zadziałanie różnych czynników. Istotą choroby jest wystąpienie bolesnych, twardych, czerwonych guzków, które najczęściej lokalizują się w obrębie kończyn dolnych, zwłaszcza na przedniej części podudzi. Skóra wokół nich jest ciepła i zaczerwieniona. Średnica guzków może wynosić od jednego do kilku centymetrów. Objawami współistniejącymi z guzkami są: stan podgorączkowy lub gorączka, złe samopoczucie, objawy zapalenia górnych dróg oddechowych (m.in. kaszel), bóle stawów i ich stany zapalne oraz dolegliwości ze strony układu pokarmowego (m.in. bóle brzucha i biegunki). Przyczyną rumienia guzowatego mogą być zakażenia: pasożytnicze (np. toksoplazmoza), wirusowe (np. wirus HIV, zapalenie wątroby typu B) oraz bakteryjne (np. salmonella, gruźlica). Chorobę mogą wywołać również leki, takie jak: tetracykliny, salicylany, sulfonamidy, leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, a także hormonalne środki antykoncepcyjne. W niektórych przypadkach rumień guzowaty jest objawem towarzyszącym innym chorobom, m.in.: infekcji wywołanej przez paciorkowce (np. angina), toksoplazmozie, gruźlicy, mononukleozie zakaźnej oraz nieswoistym zapaleniom jelit (chorobie Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącemu zapaleniu jelita grubego). Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi rumienia guzowatego są również pewne stany fizjologiczne, wśród których należy wymienić: przewlekły stres, obniżoną odporność organizmu, koniec pierwszego i początek drugiego trymestru ciąży oraz przemęczenie.

Diagnostyka rumienia guzowatego

Rozpoznanie choroby rozpoczyna się od stwierdzenia charakterystycznych objawów klinicznych. Podstawowym badaniem pozwalającym na zdiagnozowanie rumienia guzowatego jest badanie krwi – morfologia, badania serologiczne w kierunku antygenów wirusowych oraz OB, czyli odczyn Biernackiego, będący wskaźnikiem procesu zapalnego, który toczy się w organizmie. W celu potwierdzenia diagnozy wykonuje się biopsję – pobranie fragmentu guzka, a następnie badanie histologiczne. Leczenie rumienia guzowatego jest najczęściej procesem długotrwałym i rozpoczyna się od zwalczenia choroby podstawowej, która jest jego przyczyną. Obejmuje również stosowanie miejscowych okładów łagodzących dolegliwości związane z obecnością guzków. Okłady wykonuje się z 2% roztworu ichtiolu, maści ichtiolowej, maści mentolowej i metanabolowej. Ponadto skutecznym sposobem na redukowanie symptomów rumienia guzowatego jest odpoczynek z lekko uniesionymi nogami.

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.